Over Ylona:

Ik had besloten om een hond te nemen. Maar.. welk ras dan? Het moest absoluut een reutje zijn. En een grote hond. En een korthaar, dan zou hij makkelijk mee kunnen in de auto, bovendien leek me het i.v.m. verharen erg gemakkelijk. (Daar ben ik achteraf op teruggekomen, bij het stofzuigen van de auto).

Ik wilde graag een lieve, energieke hond, met mooie uitstraling en grote leergierigheid. En  een hond die goed overweg zou kunnen met dieren (onze katten), kinderen en een grote will to please had. Ons oog viel al snel op de weimaraner. Na een paar visites bij  weimaraner-eigenaars en een bezoekje aan de clubmatch van de weimaraners ben ik gaan zoeken naar een pup. Via de WSH vond ik een aankondiging van een nestje in Bunnik.

Daar begint het verhaal. Dit was voor mij de reden om voor een weimaraner te kiezen. Ondanks de waarschuwingen voor de dominantie en het niet makkelijke karakter van de weimaraner (die overigens zeer terecht waren!) heb ik nooit één moment spijt gehad van deze keuze.

klik hier voor de rasstandaard

Toen duidelijk was dat het een weimaraner moest worden, heb ik een afspraak gemaakt met I. van Amerongen-Plomp om te bekijken of ik een pup van haar zou kunnen kopen. Na kennismaking met Ineke, Arend en weimaraners Benthe en Taaliyah ben ik op de wachtlijst geplaatst als 2e wachtende voor een reutje. 16 mei kwam er een enthousiast telefoontje van Ineke. Er waren pups geboren en er waren voldoende reutjes geboren om mijn tweede plek op de wachtlijst te voorzien van een hondje. Na 3 weken mocht ik voor het eerst komen kijken.. Enorm leuk/lief en schattig! Maar welke wordt het dan?? Na de puppytest zou Ineke kijken welke hondjes bij welk gezin het best zou passen. Waar meerdere hondjes geschikt konden zijn zouden de toekomstige eigenaren mogen kiezen. Ik kreeg in de auto een telefoontje met de vraag: wil je pupje rood of pupje blauw?

Na eventjes dubben (ik was niet bij de pups op dat moment) werd het pupje blauw — ik hou van jou–. Een paar weekjes later mocht kleine Chester mee naar huis.

Vanaf dag 1 was het een superpup. Erg lief, maar ook wel eigenwijs. Er zijn cursusavonden geweest, waarbij ik de wanhoop nabij was, omdat meneertje niet wilde gaan staan. Later, omdat hij niet vanuit voorkomen wilde stilstaan. Toen bleek al: onze Chester houdt niet van rustig aan of stilstaan. Hard rennen en lekker knallen/springen/ werken waren meer favoriet.

Daar is de liefde voor het ras ruim 20 jaar geleden begonnen. Inmiddels fok ik ruim 10 jaar.

Meer informatie over mijn honden kun je hier vinden.
Voor een uitgebreide ras standaard van de Weimaraner kun je het best hier kijken.
Voor een uitgebreide ras standaard van de Belgische Herder kun je hier kijken.